Uzasadnienie
Skarżąca – "S." Sp. z o.o. z siedzibą w O. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], którą ww. organ, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez stronę skarżącą od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 30.000 zł:
- 1. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie stwierdzonych naruszeń:
- - nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu, z tytułu którego łączna kara wynosi 800 zł,
- - nieprawidłowe operowanie przełącznikiem grup czasowych (selektorem), z tytułu którego łączna kara wynosi 1.000 zł
- - nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie, z tytułu którego łączna kara wynosi 27.500 zł,
- - okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy, z tytułu którego łączna kara wynosi 4.500 zł;
- 2. uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia w zakresie stwierdzonych naruszeń:
- - skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego, z tytułu którego łączna kara wynosi 2.600 zł,
- - przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego, z tytułu którego łączna kara wynosi 7.150 zł,
- - przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego, z tytułu którego łączna kara wynosi 3.200 zł;
- 3. uchylił decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 30.000 zł i na podstawie art. 92 ust. 2 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym nałożył karę pieniężną w wysokości 30.000 zł.
Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2008 r. w zakresie punktu 1 dotyczącego nałożenia kar pieniężnych w kwotach: 800 (osiemset) zł, 1000 (jeden tysiąc) zł, 27500 (dwadzieścia siedem tysięcy pięćset) zł, 4500 (cztery tysiące pięćset) zł i punktu 3 dotyczącego nałożenia kary pieniężnej w wysokości 30000 (trzydzieści tysięcy) zł oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. w tym samym zakresie.
Pismem z dnia 21 października 2008 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 lipca 2009 r. sygn. akt II GSK 1083/08 oddalił omawianą skargę kasacyjną.
Główny Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia 30 listopada 2009 r. zwrócił się do Sądu o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1060/08. Organ wskazał, że z sentencji wyroku wynika, iż sprawa jako całość znalazła się przed organem I instancji. Natomiast na stronie 9 uzasadnienia wyroku Sąd wskazał, że "Rozpatrując ponownie sprawę nałożenia kary pieniężnej, Główny Inspektor Transportu Drogowego uwzględni ocenę prawną i wskazania zawarte w niniejszym wyroku i wyda stosowną decyzję mieszczącą się w katalogu określonym w art. 138 k.p.a.". W świetle powyższego organ powziął wątpliwości, czy sprawa powinna zostać rozpatrzona przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, czy też przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 158 p.p.s.a, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeśli ustawa nie stanowi inaczej.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę treść sentencji oraz treść uzasadnienia ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2008 r. wskazać należy, iż to Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zobligowany jest do ponownego rozpoznania przedmiotowej sprawy nałożenia kary pieniężnej, uwzględniając przy tym ocenę prawną i wskazania zawarte w omawianym wyroku.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 158 w związku z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.