Uzasadnienie
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2011 r. wezwano skarżącą spółkę – W. Spółka z o.o. z siedzibą w Z. do uiszczenia wpisu sądowego do skargi oraz do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 25 maja 2011 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta na 25 akt), korespondencja zawierającą wskazane wezwania została doręczona skarżącej spółce, która w zakreślonym terminie uiściła jedynie żądany przez Sąd wpis od skargi.
W konsekwencji powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 czerwca 2011 r. odrzucił skargę W. Spółka z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa. Podstawą rozstrzygnięcia Sądu było nieusunięcie przez skarżącą spółkę braku formalnego skargi, jakim był pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej.
W dniu 8 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego) skarżąca spółka złożyła żądany dokument, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu wskazano, że z uwagi na to, że oba wezwania do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi doręczone zostały w jednej przesyłce, Prezes Zarządu skarżącej spółki przekazując do działu finansowego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, przeoczył drugie wezwanie. Powyższe niedopatrzenie było skutkiem okoliczności faktycznych związanych z niniejszą sprawą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wprowadził zasadę, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149).
Skarżąca spółka we wniosku o przywrócenie terminu wskazała na szereg okoliczności faktycznych, związanych z niniejszą sprawą, mających w jej ocenie charakter obiektywny i nieświadczący nawet o lekkim niedbalstwie.
Mając powyższe na względzie, Sąd stwierdza, że wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi okoliczności faktyczne, nie mogą stanowić przesłanki do przywrócenia terminu.
Podkreślenia wymaga okoliczność, że nie można mówić o braku winy skarżącej spółki (jej organów) w uchybieniu terminu, bowiem o jej braku można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/02, M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059). Podobnie wypowiada się H. Knysiak – Molczyk twierdząc, że tak w doktrynie, jak również w orzecznictwie, przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333 i cyt. tam orzecznictwo Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego).
W przedmiotowej sprawie tego rodzaju okoliczności, których przy dołożeniu należytej staranności w zakresie przestrzegania terminowości czynności procesowych nie można było przezwyciężyć, nie wystąpiły.
Nadto, strona skarżąca, będąca osobą prawną ponosi negatywne konsekwencje wszelkich zaniedbań w powyższej materii, spowodowanych przez osoby sprawujące funkcje jej organów (por. wyrok NSA z dnia 16 maja 2006 r., II FSK 616/05, ONSA WSA 2007, nr 3, poz. 67), które powinny również podjąć działania organizacyjne zapewniające wykonanie wezwania także w czasie ich nieobecności (por. postanowienie NSA z dnia 16 maja 2005 r., II FZ 264/05, niepubl.). Zarząd spółki, jako organ powołany do jej reprezentowania na zewnątrz obowiązany jest należycie organizować obsługę biurowo-administracyjną przedsiębiorstwa i za sposób funkcjonowania tej obsługi ponosi odpowiedzialność z tytułu form jej sprawowania i personelu do niej zaangażowanego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki: Ordynacja podatkowa. Komentarz 2005 r., Wrocław 2005, s. 640).
Wskazane przez skarżąca spółkę we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają, iż do uchybienia terminu doszło z przyczyn od strony niezależnych, bowiem ściśle z pojęciem winy w niniejszej sprawie wiąże się kwestia wadliwie zorganizowanej pracy w przedsiębiorstwie. Jak to już wyżej wskazano, w imieniu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością legitymowany do podjęcia czynności procesowych jest jej zarząd. Przy tego rodzaju regulacjach okolicznością wyłączającą brak winy zarządu spółki nie jest wyjazd (i późny powrót) na targi jednego z członków zarządu ani też podział zakresu obowiązków pomiędzy członkami zarządu (osobno sprawy finansowe, osobno sprawy administracyjne, itd.). W przypadku zarządu wieloosobowego, a taki wynika z przedłożonego KRS –u skarżącej spółki, to na nim spoczywał obowiązek takiego zorganizowania jego pracy, aby w każdym czasie spółka mogła wykonać wezwanie Sądu.
Niepodjęcie przez zarząd działań zapewniających sprawną organizację pracy zarządu, stanowi przejaw braku niezbędnej staranności w dbaniu o interesy spółki. Zaniedbania w tym zakresie nie mogą zostać podciągnięte pod okoliczności uprawdopodobniające brak winy (por. wyrok NSA z dnia 16 maja 2006 r. II FSK 616/05, Lex nr 269433).
Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.