Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej po rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2005 r. o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania w sprawie utraty statusu zakładu pracy chronionej przez "M." Sp. z o.o. z siedzibą w W. przywrócił 7 – dniowy termin do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia Minister Pracy i Polityki Społecznej wskazał, iż w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2005 r. zawarto niewłaściwe pouczenie o możliwości zaskarżenia go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zamiast pouczenia o możliwości złożenia zażalenia na to postanowienie.
Skarżąca - "M." Sp. z o.o. z siedzibą w W. zgodnie z pouczeniem wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 413/06 skargę odrzucił wskazując, iż nie został wyczerpany tryb odwoławczy. Po uzyskaniu powyższej informacji skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia [...] grudnia 2005 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Organ wskazał, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, wraz z wnioskiem zostało złożone zażalenie na postanowienie, prośba o przywrócenie terminu została wniesiona z dochowaniem terminu określonego w art. 58 § 2 k.p.a. więc jej wniosek został rozpatrzony pozytywnie i przywrócono termin do złożenia zażalenia.
"M." Sp. z o.o. z siedzibą w W. zaskarżyła postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2006 r. o przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zarzucała naruszenie art. 40 § 2 w związku z art. 9 k.p.a. oraz art. 60 w związku z art. 7 i 8 k.p.a.. W uzasadnieniu skargi wskazywała, iż w sprawie ustanowiła pełnomocnika adwokata W. B., któremu organ powinien doręczyć zaskarżone postanowienie. Na dowód ustanowienia pełnomocnictwa skarżąca powoływała się na pismo Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. oraz własne pismo z dnia [...] kwietnia 2006 r.; wskazanych pism do skargi nie dołączyła. Podnosiła, iż organ II instancji kierując się interesem spółki winien wstrzymać wykonalność postanowienia podejmującego zawieszone postępowanie do czasu prawomocnego rozpoznania jej zażalenia.
Minister Pracy i Polityki Społecznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż w aktach sprawy brak jest stosownego pełnomocnictwa, również żadne pismo wniesione przez stronę nie zawierało wskazania pełnomocnika. Wszystkie pisma zostały wniesione przez skarżącą reprezentowaną przez Prezesa Zarządu S. G. i przez niego podpisane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Kontrolując zaskarżone postanowienie z punktu widzenia powyższych zasad skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2006 r. odpowiada prawu.
W postępowaniu administracyjnym strona może być reprezentowana przez pełnomocnika (art. 32 k.p.a.). Obowiązek doręczania pism dotyczy pełnomocnika ustanowionego w sprawie. Organ musi zostać zawiadomiony o fakcie ustanowienia pełnomocnika w danej, konkretnej sprawie (pełnomocnictwo ma być złożone do akt), nie może domniemywać jego istnienia (por. pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 1998 r., sygn. akt IV SA 1044/96, opubl. w Lex pod nr 45639). Dopiero od momentu zawiadomienia organ zobligowany jest doręczać mu pisma procesowe i zapewnić udział w postępowaniu taki, jak stronie tego postępowania (por. B. Adamiak, J. Borkowski [w:] Polskie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 1993 r., s. 79, tak też w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt II SA 1533/98, opubl. w Lex pod nr 46787).
Stosownie do art. 33 § 2 i § 3 k.p.a. pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu. Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa.
W nadesłanych Sądowi aktach sprawy brak jest jednak jakiegokolwiek pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą spółkę adwokatowi W. B.. Przed rozpoznaniem sprawy Sąd w piśmie z dnia 9 lipca 2007 r. zwrócił się zatem do Ministra Pracy i Polityki Społecznej o nadesłanie pism, na które powoływała się w skardze skarżąca spółka a mające świadczyć o ustanowieniu pełnomocnika. W odpowiedzi na wezwanie organ wskazał, iż akta sprawy nie zawierają tych pism.
W tej sytuacji twierdzenia skarżącej o ustanowieniu pełnomocnika w sprawie nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy prowadzonego postępowania administracyjnego.
Zaskarżone postanowienie uwzględniało prośbę skarżącej spółki, zostało prawidłowo jej doręczone, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak na wstępie.