Uzasadnienie
Skarżący wystąpił - na urzędowym formularzu PPF - z wnioskiem o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną i dwójką dzieci. Skarżący posiada dom o pow. 120 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 11,41 ha. Skarżący wskazał, iż jego dochód z pracy wynosi 2000 zł.
W dodatkowym oświadczeniu Skarżący wskazał, iż ponosi miesięczne wydatki na: - wodę 50 zł, środki czystości – 200 zł, żywność – 1000 zł, ubrania – 500 zł. Skarżący wskazał również na konieczność zakupu materiału na opał 6 ton – 3600 zł (300 zl m-c).
Ponadto nadesłał zaświadczenie o wysokości zarobków netto 1459,48 zł, wyciąg z rachunku bankowego Skarżącego oraz jego małżonki, decyzje w sprawie podatków w łącznej wysokości 1340 zł za rok (112 zł m-c), zawiadomienie o wysokości składki za wodę, faktury za tel., fakturę za prąd – ok. 200 zł m-c oraz informację o wysokości składek do KRUS – 139 zł m-c.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami) – dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.
Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 §3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stosowana jest w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.
Na obecnym etapie postępowania, gdzie Skarżący wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskujący byłby zobowiązany składa się wpis od skargi w wysokości 500 zł.
Analiza podanych przez skarżącego okoliczności dokonana w związku z przepisami ustawy uzasadnia stwierdzenie, iż nie zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem jego wniosku, gdyż skarżący nie wykazał braku środków na pokrycie kosztów postępowania.
Na wstępie należy wskazać, iż Skarżący nie wyjaśnił czy jego małżonka uzyskuje jakiekolwiek dochody z pracy oraz czy posiada on przedmioty wartościowe np. samochód. Z nadesłanego rachunku bankowego za okres od 1 sierpnia 2013 r. do 12 listopada 2013 r. wynika, iż Skarżący na dzień 12 listopada 2013 r. posiadał dostępne środki w wysokości ponad 6900 zł. Ponadto w dniu 10 września 2013 r. małżonka Skarżącego dokonała rozporządzenia środkami pieniężnymi zakładając lokatę na kwotę 14 000 zł. Na wskazany rachunek wpływa regularnie wynagrodzenie z tytułu umów zlecenia w wysokości 1198,05 zł (miesiące sierpień-październik), natomiast w dniu 13 sierpnia 2013 r. wpłynęły środki w wysokości 22 963,38 zł tytułem faktury z 23.07.2013 r. Skarżący nie wyjaśnił z jakiego tytułu i kto uzyskuje dochody z umowy zlecenia i działalności gospodarczej, wystawiając faktury. Dodatkowo Skarżący dokonuje wpłat własnych na wskazany rachunek (v. wpłata 4000 zł z dnia 29 października 2013 r.).
Powyższe wskazuje, iż dochody w gospodarstwie domowym skarżącego są duże wyższe niż wskazane dochody z pracy Skarżącego w wysokości ok. 1500 zł.
Podkreślić należy, że zwolnienie od kosztów sądowych lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, o co wnosi w niniejszej sprawie skarżący, wiąże się z poniesieniem przez Skarb Państwa określonych kosztów. Wydatek tego rodzaju ma charakter publicznoprawny i może zostać zrealizowany tylko wtedy, gdy zostanie ustalone w sposób niewątpliwy, iż strona uczestnicząca w postępowaniu sądowym, pomimo poczynienia oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania, nie jest w stanie finansowo podołać ciężarowi uiszczenia kosztów sądowych. W niniejszej sprawie, brak jest podstaw by takie ustalenie mogło zostać w sposób uzasadniony przyjęte. Skarżący posiada oszczędności pieniężne, zatem uzyskiwane dochody wystarczają nie tylko na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych własnych i jego rodziny.
Jeszcze raz podkreślenia wymaga fakt, iż to do skarżącego jako osoby zainteresowanej w uzyskaniu prawa pomocy należało wykazanie, że zachodzą ustawowe przesłanki w tym przedmiocie w odniesieniu do jej osoby, nie wystarczy bowiem samo powoływanie się na trudną sytuację materialną.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.