Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoje Wsi skarżąca spółka, działając przez swojego pełnomocnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, iż znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, wynik finansowy za rok obrachunkowy 2007 zamknął się stratą w wysokości [...] złotych i mimo braku ostatecznego bilansu za rok 2008 można stwierdzić, że strata ta powiększyła się. Skarżąca podniosła, iż biorąc pod uwagę wysokość żądanej przez organ do zwrotu kwoty powiększonej o odsetki, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Natychmiastowe wyegzekwowanie przez organ żądanej kwoty spowoduje utratę płynności i stworzy realne zagrożenie upadkiem spółki, a skutków tych nie da się odwrócić.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej "p.p.s.a") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków
Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004r. Sygn. akt GZ 138/04).
W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, iż Spółka prowadzi działalność gospodarczą w sposób profesjonalny począwszy od 2001r. Przyjąć zatem należy, iż jest podmiotem znającym prawa rynku oraz ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w gospodarce wolnorynkowej. Skarżąca uzasadniając wniosek wskazuje na utratę płynności finansowej oraz swojej pozycji na rynku, przy czym wykonanie decyzji związane jest bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym, które ze swej istoty ma charakter odwracalny. Sąd nie kwestionuje trudnej sytuacji finansowej skarżącej spółki, tym niemniej podkreślić należy, iż w sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej przez Sąd istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.