Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję organu I instancji ustalającą wobec E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę nienależnie zwolnionego zabezpieczenia z tytułu zaliczkowej refundacji wywozowej w wysokości 698.310,00 zł wypłaconej przez Agencję Rynku Rolnego do wniosku WPR1 nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. oraz nakładającą na ww. Spółkę obowiązek zwrotu tej kwoty wraz z odsetkami od dnia zwolnienia zabezpieczenia do dnia poprzedzającego dzień zapłaty.
Skarżąca pismem z dnia 25 lutego 2013 r. zwróciła się o wstrzymanie wykonania ww. decyzji podnosząc w uzasadnieniu wniosku, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, a zaskarżona decyzja jest jedną z kilku decyzji zobowiązujących ją do zwrotu kwot podobnej wielkości.
Postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2012 r., poz. 270] – dalej jako "p.p.s.a." orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego postanowienia zwrócono w szczególności uwagę na znaczną kwotę stanowiącą przedmiot postępowania (698.310,00 zł) jak również okoliczność prowadzenia przed WSA w Warszawie kilku innych spraw skarżącej o analogicznych stanach faktycznych. Na tej podstawie uznano, iż ewentualne zablokowanie środków pieniężnych skarżącej w tak znacznej kwocie, wskutek wdrożonej przez wierzyciela egzekucji należności, może naruszyć jej dalsze funkcjonowanie.
Pismem z dnia 12 kwietnia 2013 r. organ wniósł zażalenie na ww. postanowienie podnosząc, iż dla rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji istotne było nie tylko to, jakie kwoty są egzekwowane, lecz również to, jakimi kwotami skarżąca dysponuje i jaka jest jej ogólna sytuacja majątkowa. Podkreślił, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno być poparte dokumentami źródłowymi dotyczącymi sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy. Takich dokumentów skarżąca natomiast nie przedstawiła.
Ponadto organ zwrócił uwagę, iż w dniu 22 marca 2013 r. skarżąca dokonała spłaty wszelkich zobowiązań wynikających z zaskarżonych decyzji ustalających kwoty nienależnie zwolnionego zabezpieczenia z tytułu zaliczkowej refundacji wywozowej. Łączna kwota objęta wpłatą wyniosła 12.836.401,00 zł. Co ważne, wpłata ta nastąpiła dobrowolnie – bez udziału organu egzekucyjnego. W ocenie organu takie działanie skarżącej świadczy, iż jej płynność finansowa nie jest zachwiana, a spowodowanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji skarżącej nie dotyczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
W niniejszej sprawie – na co trafnie zwrócono uwagę w zażaleniu – strona skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła dokumentacji popierającej jej twierdzenia o znajdowaniu się w trudnej sytuacji finansowej. Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność dobrowolnego – bez udziału organu egzekucyjnego – wykonania przez skarżącą decyzji ustalających kwoty nienależnie zwolnionego zabezpieczenia z tytułu zaliczkowej refundacji wywozowej w łącznej wysokości 12.836.401,00 zł. O tym działaniu skarżącej, stojącym w sprzeczności w jej twierdzeniami o trudnej sytuacji finansowej Sąd nie miał wiedzy w dniu wydania zaskarżonego postanowienia.
Przedstawione okoliczności czynią koniecznym przeprowadzenie ponownej oceny sytuacji majątkowej skarżącej w kontekście jej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższym należało uznać wniesione zażalenie za oczywiście uzasadnione w rozumieniu art. 195 § 2 p.p.s.a. i na tej podstawie orzec o uchyleniu zaskarżonego postanowienia.