Uzasadnienie
W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik strony skarżącej i. Spółka z o.o. w G. wniósł o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, z uwagi na ciężką sytuację finansową, w jakiej znajduje się spółka.
Zarządzeniem z 18 maja 2015r. tut. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania wypełnionego formularza o przyznanie prawa pomocy (PPPr) - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwanie zostało doręczone (w trybie zastępczym) pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 czerwca 2015r., a termin na wykonanie zarządzenia upłynął z dniem 18 czerwca 2015r.
Powyższe wezwanie zostało wysłane na wskazany w skardze kasacyjnej adres pełnomocnika skarżącego.
Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. wezwanie wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 28 maja 2015r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, zawiadomienie o tym umieszczając w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę powtórnie awizowano 5 czerwca 2015r. ponieważ pełnomocnik skarżącego przesyłki nie odebrał, zwrócono ją Sądowi.
Zarządzeniem z 25 czerwca 2015r, referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, ponieważ pełnomocnik nie złożył go na urzędowym formularzu "PPPr".
Od powyższego zarządzenia pismem z 13 lipca 2015r. skarżący wniósł sprzeciw, jednakże nie dołączając wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr. W treści pisma wskazał, że postanowienie jest niezasadne, wydane na podstawie błędnych ustaleń stanu faktycznego oraz dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Skarżący podkreślił, że pełnomocnikowi nigdy nie została doręczona przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie doręczono również do kancelarii zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, a spółka nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbań ze strony doręczyciela przesyłek pocztowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") – wniesienie sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc a wniosek skarżącego podlega ponownemu rozpatrzeniu.
W myśl art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Stosowanie do treści art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 256 pkt 1 p.p.s.a., Rada Ministrów wydała w dniu 16 grudnia 2003 r. rozporządzenie w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Zgodnie z § 1 pkt 1 tego rozporządzenia, ustalony został wzór formularza wniosku oznaczonego symbolem "PPF", dla wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
Jednocześnie, w myśl art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został zawarty w skardze kasacyjnej z 5 stycznia 20415r. (vide: k. 92-96 akt).
Profesjonalny pełnomocnik skarżącej została następnie wezwany – stosowanie do treści art. 252 § 2 p.p.s.a. – do złożenia wniosku na urzędowym formularzu oznaczonym symbolem "PPPr", którego druki były do pobrania w budynkach wszystkich sądów administracyjnych, w siedzibach urzędów gminy lub na stronie internetowej sądu, sporządzonego w wykonaniu zarządzenia z dnia 18 maja 2015 r. (vide: k. 115 akt).
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone w sposób zastępczy (w drodze fikcji doręczenia) w dniu 11 czerwca 2015 r. Wobec tego, że mimo wezwania skarżąca nie złożyła wniosku sporządzonego na wymaganym formularzu, jak również nie został on załączony do sprzeciwu z dnia 13 lipca 2015 r., należało pozostawić wniosek bez rozpoznania.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie opierając się na przepisie art. 257 i art. 260 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.