Uzasadnienie
Skargą z dnia 19 stycznia 2010 r. pełnomocnik P. S.A. - doradca podatkowy...., działając w oparciu o udzielone mu pełnomocnictwo zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opisaną w komparycji decyzję wydaną w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie celnej poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego uprawniającego pełnomocnika do reprezentowania skarżącej w sprawie celnej - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi w sprawie celnej.
W dniu 17 marca 2010 r. pełnomocnik nadesłał dokument pełnomocnictwa, w którym skarżąca spółka ustanowiła doradcę podatkowego... pełnomocnikiem w postępowaniu sądowym dotyczącym niniejszej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 35 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej p.p.s.a] pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi "może być adwokat lub radca prawny (...), a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne". Takim przepisem szczególnym jest art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm.), uprawniający doradcę podatkowego "do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu, w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych, w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych", zdefiniowanych w art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. nr 8, poz.60 ze zm.).
Doradca podatkowy nie jest zatem uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innych sprawach, niż dotyczące bezpośrednio obowiązków podatkowych, np. w sprawach celnych. Decyzje administracyjne wydawane w sprawach celnych nie są decyzjami w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych, a więc doradca podatkowy nie jest uprawniony w takich sprawach do reprezentowania strony, w tym do wniesienia skargi. Stanowisko to potwierdza dotychczasowe orzecznictwo sądowe m.in.: postanowienie NSA z 12.12.2005r., sygn. akt I GSK 2703/05, wyrok NSA z dnia 14.07.2005r. sygn. akt GSK 693/04 ONSAiWSA 2005/1/6, postanowienie NSA z dnia 14.04.2005 sygn. akt I GSK 488/05 LEX 238597 i wyrok NSA z dnia 22.02.2005r. GSK 1348/04 LEX 167984.
Podkreślić przy tym należy, że wprawdzie organy administracji celnej od dnia 1 września 2003 r. otrzymały status organów podatkowych, to jednak zdaniem sądu w niczym nie zmienia to zakresu uprawnień doradców podatkowych i nie rozszerza ich uprawnień na czynności z zakresu prawa celnego.
Z tych przyczyn uznać należało, że brak formalny skargi w sprawie celnej nie został uzupełniony, w związku z czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.