Uzasadnienie
P. S. w skardze na decyzję opisaną w komparycji postanowienia zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Podniósł, że dochód osiągnięty przez niego w 2013 r. wyniósł... zł, natomiast w 2014 r.... zł. Skarżący zauważył, że prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego może pozbawić go środków do życia, co będzie skutkować trudną do odwrócenia spiralą zadłużenia. Podniósł, że wysokość kary nałożonej na niego jest bliska całemu dochodowi osiągniętemu w 2013 r. i praktycznie równa połowie dochodu osiągniętego za 2014 r. Skarżący wskazał, że jedynie poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może on uniknąć grożącej mu utraty płynności finansowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wprowadzona w § 3 tego przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
W ocenie Sądu argumenty skarżącego uzasadniają zastosowanie w sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadnie skarżący zwrócił uwagę, że wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty płynności finansowej i pozbawienia skarżącego środków do życia. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.