Uzasadnienie
- I. A. w dniu 9 października 2007 r. wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr [...] z dnia [...] września 2007 r. występując przy tym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając złożony wniosek skarżący wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji zrujnuje całkowicie jego życie. Zaznaczył, iż w ojczystym kraju nie posiada żadnego majątku, gdyż całość swojego majątku w A. spieniężył i zainwestował uzyskane pieniądze w Polsce. Powrót do ojczystego kraju w jego obecnej sytuacji przeraża go, bowiem w jego ocenie oznacza uniemożliwienie mu godnego życia.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 cytowanej ustawy tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a zatem wydanie przedmiotowego postanowienia zależy od uznania Sądu.
W ocenie Sądu, w świetle przytoczonych przez skarżącego okoliczności, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, dlatego też na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.