Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. K. Wnioskiem z dnia 6 lipca 2015 r. – uzupełnionym na formularzu PPF z dnia 22 lipca 2015 r. – skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada mieszkanie o pow. 45 m2 oraz samochód osobowy, natomiast nie posiada innych nieruchomości ani zasobów pieniężnych. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.300 zł brutto miesięcznie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a."), prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Rozpoznając niniejszy wniosek wzięto z urzędu pod uwagę informacje o stanie majątkowego posiadania, ustalone w toku postępowania z wniosku o prawo pomocy złożonego w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 790/14. W uzasadnieniu do postanowienia z dnia 18 marca 2015 r. o przyznaniu skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazano, iż wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę w wysokości 1.189,08 zł netto miesięcznie, którą to kwotę w całości pożytkuje na niezbędne utrzymanie oraz leczenie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani oszczędności, bowiem wszelkie środki pieniężne są zajmowane w toku prowadzonego wobec niej postepowania egzekucyjnego.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W szczególności wzięto pod uwagę, iż wnioskodawczyni utrzymuje się z niewielkiej emerytury, którą przeznacza na leczenie oraz wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem. Nie bez znaczenia jest przy tym to, że wobec wnioskodawczyni prowadzona jest egzekucja administracyjna, w toku której zajęto otrzymywane świadczenie emerytalne w dopuszczalnej części (art. 139-141 ustawy o emeryturach i rentach z FUS). Nadto strona nie posiada zasobów pieniężnych ani innego majątku, którego spieniężenie pozwoliłoby na pokrycie kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.