Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. R. [...] w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z [...] marca 2007 r.
W skardze kasacyjnej z 25 grudnia 2008 r. – złożonej w imieniu strony skarżącej przez adwokat K. D. – został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (in fine). Jednocześnie, do skargi załączono urzędowy formularz PPF z 27 grudnia 2008 r. zawierający wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, podpisany przez osobę uprawnioną do reprezentowania strony skarżącej.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Mając na uwadze zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy i rozpatrując w tym świetle wniosek strony skarżącej – reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika – uznać należało, iż jest on bezzasadny i jako taki podlega oddaleniu. Zauważyć bowiem należy, iż wnioskująca strona została już zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, mocą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 lutego 2008 r. (k. 104-106 akt sądowych), które nie zostało uchylone ani zmienione. W tej sytuacji, strona nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu, w tym również występując ze skargą kasacyjną.
Natomiast wobec tego, iż przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują możliwości umorzenia postępowania z wniosku o prawo pomocy w razie jego bezprzedmiotowości – w oparciu o przepis art. art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji postanowienia.