Uzasadnienie
STW PW Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. P. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") w dniu 22 grudnia 2016 r. złożyła na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 21 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, przyznał Spółce prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wyrokiem z 7 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie 26 kwietnia 2016 r. wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
W dniu 7 września 2017 r. Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, złożyła skargę kasacyjną od wyroku z 7 lipca 2017 r. W skardze kasacyjnej Strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Na formularzu PPPr wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Stosownie do art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Takim zwolnieniem objęta jest Skarżąca, ponieważ postanowieniem z 21 lutego 2017 r. została zwolniona od kosztów sądowych, a przyznane w tym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte, jak również nie wygasło. Skoro Skarżąca została zwolniona z kosztów sądowych, to nie ciąży na niej obowiązek ponoszenia kosztów sądowych przed sądem II instancji.
W związku z powyższym rozpoznawanie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.