Uzasadnienie
Pismem z... czerwca 2010 r. J. W. (zwany dalej: skarżącym), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z... maja 2010 r.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości na podstawie przepisu art. 61 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a., ewentualnie o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został przez organ uwzględniony, co uzasadnia zastosowanie w sprawie art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest także możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek.
Zauważyć należy, iż w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. GZ 138/04 (niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę, gdyż wstrzymanie wypłaty renty strukturalnej może pozbawić skarżącego niezbędnych środków do życia.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.