Uzasadnienie
A. W. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z synem, posiada dom o pow. 110 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 1,73 ha, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczyła, iż osiąga miesięczny dochód w wysokości 1.431,82 zł brutto z tytułu emerytury, natomiast syn nie pracuje. W załączonym do wniosku uzasadnieniu wskazała, iż jest inwalidką, osobą chorą i wymagającą opieki, którą sprawuje nad nią syn. Oświadczyła, iż utrzymuje się z synem z emerytury po zmarłym mężu, zaś z uwagi na stan zdrowia ponosi wydatki na leczenie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawczyni nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wzięto pod uwagę, iż utrzymuje się wraz z z synem z emerytury, której wysokość pozwala jedynie na pokrycie wydatków związanych z niezbędnym utrzymaniem oraz leczeniem. Wzięto także pod uwagę, iż nie posiada zasobów pieniężnych, oszczędności ani przedmiotów wartościowych, co przemawia za uznaniem, iż po opłaceniu wydatków niezbędnych dla utrzymania oraz kosztów leczenia nie pozostają skarżącej wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.