Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 12 maja 2008 r. (data wpływu do organu) złożonym na urzędowym formularzu PPF W. S. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2008r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. ustanowiono adwokata oraz odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż skarżący jest zwolniony z ich ponoszenia z mocy prawa.
Wnioskiem z dnia 21 lipca 2008 r. (data nadania) skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, iż jest schorowana, posiada orzeczoną I grupę inwalidzką – konieczność stałej opieki i pomocy innych osób w zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych. Nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych, papierów wartościowych, lokat dewizowych, ani rachunków bankowych – rentę przynosi listonosz. Jedynym źródłem jej dochodów jest renta, która łącznie z dodatkiem opiekuńczym wynosi netto 623 zł. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z mężem, zamieszkują w mieszkaniu udostępnionym przez rodzinę o pow. 40m². Są właścicielami nieruchomości rolnej o pow. 1,98 ha, jednak od 19 lat nie jest ona w ich posiadaniu, jak również udziału (1/4) w nieruchomości o pow. 1,08 ha. Mąż skarżącej nie posiada żadnego innego majątku ani dochodów poza rentą i zasiłkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 529,33 zł brutto.
Ponadto skarżąca wskazała, iż koszty leczenia wynoszą miesięcznie 415 zł, energia elektryczna 193,50 zł, telefon – 60 zł, opał 150 zł, rat zaległości za energię elektryczną 100 zł, na wyżywienie na dwie osoby pozostaje im około 233 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym należy podkreślić, iż skarżącej przyznane zostało już prawo pomocy w zakresie częściowym mocą postanowienia z 9 czerwca 2008r., które nie zostało uchylone ani zmienione. Natomiast zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, skargi wnoszone w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych są wolne od kosztów sądowych z mocy prawa. W związku z powyższym skarżąca jest zwolniona z ponoszenia kosztów postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji jak i sądem drugiej instancji.
W aktach przedmiotowej sprawy znajduje się pismo Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 16 lipca 2008r. informujące adw. J. K., iż została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej (karta 57 akt sądowych). Pismo zostało również wysłane skarżącej. Rola wojewódzkich sądów administracyjnych ograniczona jest tylko do rozpoznania wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika i po pozytywnym dla wnioskodawcy rozstrzygnięciu wniosku, konkretnego pełnomocnika wyznacza właściwa, w tym przypadku, Okręgowa Rada Adwokacka w W. W związku z tym ponowny wniosek skarżącej w tym samym zakresie jest bezzasadny.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.