Uzasadnienie
M. W. (dalej: Skarżący, Strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) z dnia 26 marca 2026 r., nr BP265.65500.5.2025 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach interwencji I.10.5 - Rozwój małych gospodarstw objętej Planem Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027.
W odpowiedzi ARiMR wniosła o oddalenie skargi.
W piśmie z dnia 18 czerwca 2026 r. ARiMR wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość wobec uchylenia informacji z dnia 26 marca 2026 r. i przywrócenia wniosku Skarżącego o przyznanie pomocy do ponownej oceny, zgodnie z załączonym pismem datowanym na 15 czerwca 2026 r., znak BOiS-WOI.65500.27.2026.DM (sprostowanym pismem z dnia 17 czerwca 2026 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony).
W orzecznictwie ugruntował się pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, iż "chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie" (zob. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 2798/15). Taką przyczyną bezprzedmiotowości jest pozbawienie bytu prawnego zaskarżonego orzeczenia administracyjnego. Dopiero zatem w sytuacji, gdy w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia możemy mówić o bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 6647 i n.).
Mając na uwadze powyższe należało uznać, że skoro organ po przeanalizowaniu skargi przywrócił wniosek Skarżącego do ponownej oceny i wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie (informację ARiMR), to zostało zrealizowane żądanie skargi. Tym samym dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe (zob. postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt I GZ 410/22).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Jednocześnie Skarżącemu należny jest również zwrot kosztów postępowania w wysokości 200 zł odpowiadający kwocie uiszczonego wpisu od skargi.
Z tego względu, w myśl art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.