Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 lipca 2017 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca wystąpiła z wnioskiem – sporządzonym na urzędowym formularzu PPPr z dnia 11 sierpnia 2017 r. – o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił Spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej, postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 21 marca 2018 r. wezwano Spółkę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 lipca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni.
Wezwanie sporządzone w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało doręczone Spółce w dniu 20 kwietnia 2018 r. (potwierdzenie na k. 258 akt), jednakże wpis sądowy nie został uiszczony w zakreślonym terminie.
Jednocześnie skarżąca wystąpiła z kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, sporządzonym na urzędowym formularzu PPPr z dnia 26 kwietnia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie Spóła została wezwana zarządzeniem z dnia 21 marca 2018 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 lipca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, jednakże nie uiściła należnego wpisu w wysokości [...] zł, lecz wystąpiła z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wskazać zatem należy, iż zgodnie z jednolitym poglądem wyrażanym zarówno w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Sądu Najwyższego, ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy (por. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999 r. o sygn. akt I CKN 1461/98, opubl. w: OSNC 1999, nr 11, poz. 196; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r. o sygn. akt I CKN 1064/97, opubl. OSNC 1999, nr 9, poz. 153; postanowienia NSA: z dnia 8 maja 2007 r. o sygn. akt II FSK 649/06, LEX nr 927112; z dnia 3 lutego 2009 r. o sygn. akt I OZ 53/09, LEX nr 544984; z dnia 28 lipca 2009 r. o sygn. akt I FZ 252/09, LEX nr 552218 i z dnia 7 lutego 2011 r. o sygn. akt II FSK 2274/10, LEX nr 742349). Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 r. o sygn. akt III RN 144/02).
Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 10 maja 2010 r. o sygn. akt II FZ 115/10, z dnia 8 stycznia 2014 r. o sygn. akt II GZ 761/13, z dnia 11 kwietnia 2013 r. o sygn. akt I OSK 536/13; z dnia 9 lutego 2017 r. o sygn. akt I GZ 16/17). W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 grudnia 2005 r. o sygn. akt II FZ 794/05 podniesiono również, że po oddaleniu zażalenia na postanowienie odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, przewodniczący winien wezwać stronę do uiszczenia wpisu od skargi, zaś po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu, określonego w takim zarządzeniu, sąd winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1999 r. o sygn. akt I CKN 1461/98, OSNC 1999/11/96, wydane na podstawie analogicznych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego i ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).
Powyższa zasada znajduje – zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego – zastosowanie nawet w przypadku zajścia "zmiany okoliczności sprawy" (a więc przesłanki z art. 165 p.p.s.a.) po wydaniu pierwotnego postanowienia oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd dodał przy tym, iż inna interpretacja powyższego przepisu mogłaby pozwolić stronom na nieograniczone przewlekanie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy, ponieważ sytuacja materialna podmiotów z uwagi na bieżące gospodarowanie dostępnymi środkami ulega ciągłym zmianom. Zawsze można więc stwierdzić, iż w porównaniu z sytuacją istniejącą w chwili rozpatrywania pierwszego wniosku aktualny stan materialny danego podmiotu jest odmienny.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – w sentencji postanowienia.