Uzasadnienie
P. J. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata bądź radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż sam prowadzi gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie o pow. 41 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 1,185 ha, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył, iż otrzymuje rentę rolniczą w wysokości 967,54 zł brutto miesięcznie, zaś na jego wydatki związane z utrzymaniem składają się: opłaty za mieszkanie – 400 zł, energia elektryczna – 70 zł. Wskazał także, iż z uwagi na zadłużenie mieszkania w wysokości około 2.000 zł odłączono mu gaz. Wnioskodawca wyjaśnił, iż posiadana nieruchomość rolna stanowi "kawałek ziemi rolnej bardzo niskiej klasy (5 i 6), od lat nie jest użytkowana i nie przynosi dochodów (teren podmokły)".
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim to, iż wnioskodawca utrzymuje się z niewielkiej renty, której wysokość nie pozwala na zaspokojenie innych wydatków aniżeli oświadczone oraz niezbędne dla utrzymania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.