Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 21 maja 1996 r., sygn. akt V SA 2081/95

Teza

1. Jak wynika z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./ potwierdzenie okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 - należy do Ministra Sprawiedliwości.

Minister Sprawiedliwości jest więc organem właściwym do wydania decyzji zarówno potwierdzającej jak i odmawiającej potwierdzenia tych okoliczności.

Powołana wyżej ustawa kombatancka nie zawiera przepisu upoważniającego Ministra Sprawiedliwości do przekazania tego upoważnienia na inne organy.

2.Podstawy prawnej do przekazania przez Ministra Sprawiedliwości uprawnień do działania w jego imieniu w sprawach mu przekazanych do zakresu działania - innym podległym organom, w tym wypadku prezesowi sądu wojewódzkiego, brak jest w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju Sądów powszechnych /t.j. Dz.U. 1994 nr 7 poz. 25 ze zm./.

3. Nie stanowi podstawy takiej również art. 268a Kpa, ponieważ prezes sądu wojewódzkiego nie jest pracownikiem kierowanej przez Ministra Sprawiedliwości jednostki organizacyjnej, jaką jest Ministerstwo Sprawiedliwości.

Sentencja

1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji.