Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną. NSA stwierdził, że dla rozstrzygnięcia sprawy zasadnicze znaczenie ma charakter wykładni jaką dla polskich organów celnych mają interpretacje Rady Współpracy Celnej w Brukseli /obecnie Światowej Organizacji Celnej - WCO/.
Bezpośrednią przesłanką podpisania w dniu 15 grudnia 1950 r. w Brukseli międzynarodowej konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, była idea zharmonizowania różnorodnych systemów celnych. Zgodnie z art. III lit. "d". konwencji, do kompetencji Rady należy m.in. udzielanie zaleceń zapewniających jednolitość interpretacji i stosowania konwencji zawartych w wyniku jej działalności, jak też konwencji w sprawie nomenklatury przy klasyfikacji towarów w taryfach celnych i konwencji w sprawie wartości celnej towarów.
Do konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej Polska przystąpiła na podstawie oświadczania byłej Rady Państwa z dnia 6 czerwca 1974 r., oraz oświadczenia rządowego z dnia 30 marca 1978 r. /Dz.U. nr 11 poz. 43 i 44/.
Zobowiązanie do przestrzegania konwencji sprawiło, że interpretacje dokonywane przez Radę nabrały dla krajowych organów celnych charakteru wykładni wiążącej, która winna być uwzględniona w toku orzekania o klasyfikacji celnej, oraz o wymiarze należności celnych.
Z tego względu NSA uznał, że taryfikacja produktu "Clinacox premix 0,5 procent", dokonana przez organy celne przy uwzględnieniu interpretacji Rady Współpracy Celnej, była prawidłowa.