Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 5 sierpnia 1997 r., sygn. akt V SA 1739/96

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Teza

Brak konieczności wykazania się uprawnieniem do lokalu, czy to samoistnym /najemca, właściciel/, czy o charakterze pochodnym /podnajemca, osoba bliska najemcy/, nie oznacza jednak, że przesłanką zameldowania na okres dwóch miesięcy jest wyłącznie fizyczna obecność w lokalu.

Jest rzeczą oczywistą, że uprawniać do zameldowania może jedynie przebywanie na zasadach zgodnych z prawem.

Wyłączone są sytuacje będące następstwem naruszenia posiadania, czy też wręcz przestępstwa polegającego na naruszeniu miru domowego /art. 171 Kk/. Nie można bowiem czerpać uprawnień z zachowań sprzecznych z prawem, a samowoli nie może sankcjonować instytucja czasowego zameldowania.

W konsekwencji należy przyjąć, że przesłanką zameldowania na okres dwóch miesięcy jest tylko pobyt legalny, zatem za wiedzą i zgodą osoby uprawnionej do dysponowania lokalem.

Sentencja

  1. oddala skargę.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.