Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1989 r., - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ należności celne pobrane od towarów przywiezionych z zagranicy w postaci surowców, materiałów, półfabrykatów lub elementów kooperacyjnych, zużytych przy wyrobie towarów wywiezionych w obrocie towarowym z zagranicą, zwraca się producentowi wyrobów w terminie 30 dni od dnia wywozu.
Istota sporu na tle stosowania cyt. art. 80 ust. 1 sprowadzała się do wykładni użytego w nim pojęcia "zużytego przy wyrobie".
Na wstępie należy stwierdzić, że wykładnia tego pojęcia nie może być dokonana na podstawie przepisów regulujących problematykę statystyki, jak sugeruje to skarżąca, gdyż przepisy Prawa celnego nie zawierają stosownego odesłania w tym zakresie, a także z tego względu, że służą one zupełnie innemu celowi niż powołane w skardze postanowienia Europejskiej Klasyfikacji Działalności.
Prawo celne i wydane na jego podstawie przepisów wykonawcze oraz przepisy postanowienia Europejskiej Klasyfikacji Działalności zawierają regulacje stosowne w zakresie statystyki. Oznacza to w konsekwencji, że te ostatnie przepisy nie mogą stanowić podstawy do wykładni przepisu.
W świetle art. 80 ust. 1 Prawa celnego o prawie do żądania zwrotu cła przesądza fakt zużycia określonych w tym przepisie importowanych przedmiotów przy wyrobie towarów stanowiących następnie przedmiot wywozu za granicę a nie rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej.
Przez "zużycie" w znaczeniu określonym w tym przepisie należy rozumieć przetworzenie bądź połączenie z innymi przedmiotami w celu wytworzenia nowego produktu, stanowiącego rzecz odrębną od składników zużytych do jej wytworzenia.
Żadna z tych form zużycia towaru przywiezionego z zagranicy nie dotyczyła objętego sporem ekstraktu kawy, gdyż z przedstawionego przez skarżącą opisu procesu technologicznego wynika, że towar ten podlegał porcjowaniu, ważeniu i wsypywaniu do słoików w wyniku czego nie został on zużyty, przetworzony w rozumieniu omawianego przepisu, lecz jedynie zapakowany do opakowania jednostkowego.
Organy celne prawidłowo w związku z tym przyjęły, że przywieziony z zagranicy ekstrakt kawy nie został zużyty do wytworzenia innego towaru wywiezionego następnie za granicę, brak było określonych w art. 80 ust. 1 Prawa celnego przesłanek do zwrotu cła pobranego przy przywozie tego towaru z zagranicy.
Z powyższych względów oddalono skargę.