Uzasadnienie
Potrzebę zbadania legalności przepisów par. 16 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i "d", par. 33 ust. 1 oraz par. 42 ust. 3 pkt 3 powołanego rozporządzenia (...) Trybunał Konstytucyjny uzasadnił następującymi przyczynami:
(...) unormowanie par. 16 ust. 1 lit. "b" i "d" powołanego rozporządzenia dotyka praw obywatelskich i oznacza w istocie ograniczenie możliwości nabycia uprawnień do wykonywania zarobkowej i zawodowej działalności transportowej przez osoby fizyczne. W następstwie powołanej regulacji rozporządzenia nie mogą bowiem podejmować takiej działalności osoby wykonujące inny zawód i mające inne źródło utrzymania oraz osoby posiadające pojazd z innego tytułu niż własność.
Przepisy par. 33 powołanego rozporządzenia w sprawie krajowego transportu drogowego w brzmieniu ustalonym rozporządzeniem z dnia 28 stycznia 1986 r. zmienionym rozporządzeniem z dnia 28 kwietnia 1986 r. /Dz.U. nr 13 poz. 75/ w ust. 1 ustalają zasadę, że transport samochodowy prowadzony niezarobkowo jako działalność pomocnicza /a więc na własny użytek/, w zakresie przewozu ładunków może być wykonywany w granicach administracyjnych województwa i na odległość 50 km na terenie sąsiednich województw.
Przepis par. 42 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie krajowego transportu drogowego w brzmieniu ustalonym powołanym rozporządzeniu z dnia 28 stycznia 1986 r. przewiduje możliwość cofnięcia udzielonego osobie fizycznej zezwolenia na prowadzenie zarobkowego transportu drogowego lub potwierdzenia zgłoszenia o niezarobkowej działalności transportowej między innymi w wypadku ukarania przez sąd lub kolegium do spraw wykroczeń za popełnione przestępstwo lub wykroczenie o charakterze chuligańskim.
Wobec tego, że utrata mocy wymienionych wyżej przepisów par. 33 i par. 42 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie krajowego transportu drogowego nastąpiła przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny, tym samym została spełniona formalna przesłanka umorzenia postępowania.
Ocena zmian dokonanych rozporządzeniem z dnia 27 maja 1988 r. w zakresie regulacji zawartej w par. 16 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i "d" powołanego rozporządzenia w sprawie krajowego transportu drogowego nie pozwala jednak na przyjęcie, że nastąpiło usunięcia niezgodności prawa wskazanej w postanowieniu Trybunału z dnia 2 marca 1988 r.. Zastrzeżenie nasuwa zwłaszcza zakres zmian dokonanych w regulacji zawartej w par. 16 ust. 1 pkt 2 lit. "d" tego rozporządzenia, ograniczających się do dodania po wyrazie "właścicielem" wyrazów "lub współwłaścicielem", gdyż w istocie wydają się mieć one znaczenie niemal wyłącznie pozorne.
Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego ostateczna ocena sprawy w tej części powinna więc nastąpić na rozprawie (...).