Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 27 marca 1984 r., sygn. akt SA/Wr 90/84

Teza

1. 1. Dla oceny związku pomiędzy wykroczeniem a "prowadzoną działalnością transportową" nie ma doniosłości fakt, czy w czasie popełnienia wykroczenia w samochodzie znajdował się pasażer.
2. 2. Okoliczność ukarania podlega ocenie przez organ administracji państwowej w postępowaniu wszczętym wnioskiem o "przedłużenie ważności zezwolenia" będącym w istocie wnioskiem o wydanie "nowego" zezwolenia na prowadzenie taksówki.

Wśród przesłanek uzyskania bądź przeszkód w udzieleniu takiego zezwolenia normujący tę kwestię przepis par. 16 rozporządzenia Ministrów Komunikacji i Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 31 lipca 1972 r. w sprawie krajowego transportu drogowego /Dz.U. nr 34 poz. 234/ nie wymienia powyższej okoliczności.

Jednakże wykładnia systemowa przepisów rozporządzenia musi doprowadzić do wniosku, że założenia uzasadniające cofnięcie zezwolenia, jeśli nastąpią przed jego udzieleniem mogą być podstawą odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie publicznego transportu drogowego.

Takie sytuacje powstaną wówczas, gdy owe zdarzenia wystąpią przed utratą ważności poprzedniego zezwolenia, w takim czasie, który uniemożliwi lub uczyni zbędnym jego cofnięcie albo też w okresie już po utracie ważności zezwolenia a przed rozpoznaniem wniosku o wydanie nowego zezwolenia /"przedłużenia terminu ważności"/.