Uzasadnienie
Na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95/ Wojewoda W-ki zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwałę Rady Miejskiej w O. z dnia 26 września 1990 r. nr VI/52/90 w przedmiocie oddania działki gruntu w użytkowanie wieczyste na rzecz Franciszka i Marii M., ponieważ Rada Miejska w O. przekroczyła swoja właściwość i rozstrzygnęła w sprawie podlegającej załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez Burmistrza Miasta.
Odpowiadając na skargę, Przewodniczący Rady Miejskiej w O. wnosi o jej umorzenie, albowiem uchwałą nr X/89/90 z dnia 20 grudnia 1990 r. zaskarżona uchwała została uchylona w całości, wobec czego dalsze postępowanie jest bezprzedmiotowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył; co następuje:
Ani przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95/, ani też przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie stwarzają organom gminy przeszkód w zmianie bądź uchyleniu uchwały, która została zaskarżona przez organ nadzoru w trybie art. 93 ust. 1 tej ustawy. Jeżeli nowa uchwała uwzględnia w całości skargę, dopuszczalności jej podjęcia można poszukiwać w "odpowiednim" stosowaniu art. 200 par. 2 Kpa, jak to przewiduje art. 216a par. 1 Kpa, odsyłając do takiego stosowania przepisów działu VI wobec skarg na uchwałę organu gminy i rozstrzygnięcie nadzorcze oraz stanowisko organu określone w ustawie o samorządzie terytorialnym.
W toku nowelizacji kodeksu postępowania administracyjnego ustawa z dnia 24 maja 1990 r. /Dz.U. nr 34 poz. 201/ zmieniono redakcję przepisu art. 200 par. 2, opuszczając tę jego część, według której dokonując "autorewizji" zaskarżonej decyzji, organ orzekający "nie nadaje skardze dalszego biegu". Zmiana ta nie może być obojętna w ocenie skutków procesowych sytuacji, w której organ gminy podejmie uchwałę uchylająca swoją wcześniejszą uchwałę zaskarżoną przez organ nadzoru. Zdaniem składu sądzącego, postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wszczęte skarga dopuszczalna w chwili wniesienia, powinno zostać umorzone, ponieważ w rezultacie utraty bytu prawnego przedmiotu zaskarżenia wydanie wyroku w takiej sprawie stało się zbędne.
Podstawą umorzenia postępowania sądowego zatem jest przepis art. 355 par. 1 Kpc w związku z art. 393 par. 1 Kpc i art. 211 Kpa.