Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 9 maja 1995 r., sygn. akt SA/Wr 590/95

Teza

1. Ustawa samorządowa ani inne przepisy prawne nie określają szczegółowych zasad stanowienia przepisów gminnych - wobec tego brak jest formalnego zakazu łączenia w jednym akcie przepisów gminnych wykonawczych /art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./, przepisów statutowych /art. 40 ust. 2/ i przepisów porządkowych /art. 40 ust. 3/.

Zważywszy, że przepisy gminne wykonawcze wydawane są w oparciu o szczegółowe upoważnienia ustawowe, a przepisy statutowe i porządkowe - na podstawie ustawowych upoważnień generalnych, a przy tym tylko przepisy porządkowe mogą przewidywać karę grzywny za ich naruszenie, rady gmin nie powinny obejmować jedną uchwałą przepisów gminnych wykonawczych, statutowych i porządkowych.

1. 2. W związku z powyższym za niezgodne z prawem należy uznać w szczególności uchwały rad gmin ustanawiające przepisy gminne wykonawcze, jeżeli poza tymi przepisami zawierają przepisy gminne porządkowe, które mogą być wykorzystywane w celu zapewnienia wykonania nakazów i zakazów przepisów gminnych, wydanych na podstawie szczegółowych upoważnień ustawowych.
2. 3. Nałożenie obowiązku zaopatrywania psów w znaczki identyfikacyjne może służyć potrzebom sprawniejszego egzekwowania podatku od psów, jednak nie odpowiada dyspozycji art. 40 ust. 3 ustawy samorządowej.
3. 4. Upoważnienie rad gmin do stosowania przepisów gminnych nie może być pojmowane rozszerzająco.

Na podstawie art. 40 ust. 3 ustawy samorządowej, rada gminy może w drodze przepisów porządkowych ustanawiać nakazy i zakazy, które tylko bezpośrednio służą zapewnieniu ochrony życia lub zdrowia obywateli oraz porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego w zakresie nie uregulowanym w odrębnych ustawach.

5. Przepis art. 16 pkt f rozporządzenia prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych /Dz.U. nr 77 poz. 673 ze zm./ upoważnił wojewodów do zarządzania zaopatrywania psów w obroże z podaniem na nich znaków umożliwiających ustalenie miejsca zamieszkania i nazwiska posiadacza, ale w celu ochrony od niebezpieczeństwa zaraźliwych chorób zakaźnych.