Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 3 października 1986 r., sygn. akt SA/Wr 491/86

Tezy

1 Przepisy ustawy z dnia 16 sierpnia 1923 r. o opiece społecznej /Dz.U. nr 92 poz. 726 ze zm./, zwłaszcza art. 8 konstytuują podmiotowe prawo korzystania z opieki społecznej. Konkretyzacja sytuacji prawnej obywatela ubiegającego się /zgłaszającego roszczenia/ o realizację tego prawa nie może nastąpić w drodze czynności materialno-technicznej, która nie wyznacza sytuacji prawnej strony, lecz służy wykonaniu uprawnień lub obowiązków wypływających bezpośrednio z przepisu prawa, bądź z decyzji administracyjnej. Prawo do opieki społecznej wymaga skonkretyzowania w stosunku do indywidualnej osoby po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w celu wykazania, czy osoba taka nie może własnymi środkami lub pracą zaspokoić niezbędnych potrzeb życiowych.

2. Rozstrzygnięcie organu administracji o przyznaniu lub odmowie przyznania środków z opieki społecznej kształtuje sytuację prawną obywatela w zakresie dostarczenia mu określonych dóbr materialnych z części zasobu mienia państwowego przeznaczonej na "świadczenie" pomocy społecznej nie pozbawia tego rozstrzygnięcia charakteru władczego.