Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 23 sierpnia 1983 r., sygn. akt SA/Wr 377/83

Tezy

Obowiązek meldunkowy wynika bezpośrednio z przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. nr 14 poz. 85/ i dlatego brak jest podstawy do nakazania w formie decyzji administracyjnej realizacji tego obowiązku.

Organ administracji jest uprawniony - co wynika z zestawienia treści przepisu art. 8 ust. 2 z brzmieniem ust. 1 tego artykułu - do stwierdzenia, że pobyt określonej osoby w danej miejscowości utracił charakter pobytu czasowego, do ustalenia, iż pobyt ten jest pobytem stałym.

W następstwie takiego ustalenia osoba, której ono dotyczy, jest zobowiązana z mocy ustawy do dokonania czynności rejestracyjnych. Rozstrzyganie wspomnianych wątpliwości dotyczy jednak takich sytuacji, w których dokonano zameldowania na pobyt czasowy - nie może mieć ono miejsca w przypadku stałego zamieszkiwania w określonej miejscowości bez zameldowania. Wówczas bowiem doprowadzenie do spełnienia obowiązku meldunkowego powinno nastąpić w drodze postępowania egzekucyjnego i postępowania przed kolegium do spraw wykroczeń.