Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 26 kwietnia 1995 r., sygn. akt SA/Wr 2267/94

Tezy

1. Zwolnieniu od podatku leśnego podlegają na mocy art. 62 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach /Dz.U. nr 101 poz. 444 ze zm./ w zw. z art. 77 tej ustawy lasy, które zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79 ze zm./ w jego brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 1991 r. podlegały zaliczeniu do lasów ochronnych.

2. Brak oznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego granic lasów ochronnych, o czym stanowił art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79 ze zm./, a obecnie art. 20 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach /Dz.U. nr 101 poz. 444 ze zm./ nie stwarza przeszkody do stosowania przewidzianego w art. 62 ust. 1 pkt 3 tej ustawy zwolnienia lasów ochronnych od podatku leśnego.

3. Po dniu 1 stycznia 1992 r. podstawą zwolnienia lasów ochronnych od podatku leśnego, a także podstawą pozbawienia zwolnienia od podatku leśnego lasów ochronnych, stanowiących własność Skarbu Państwa, o których mowa w art. 77 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach /Dz.U. nr 101 poz. 444 ze zm./ jest zarządzenie o uznaniu lasu za ochronny, o którym mowa w art. 16 tej ustawy.

4. Przepis przejściowy art. 78 ustawy o lasach, utrzymujący dotychczasowy tryb postępowania w sprawach wszczętych, a nie zakończonych decyzją ostateczną, nie ma zastosowania do zatwierdzania planu urządzenia lasu, stanowiącego własność Skarbu Państwa.

Zatwierdzenie planu urządzenia lasu nadleśnictwa, ze względu na cele określone w art. 18 ust. 1 ustawy o lasach i w par. 2 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 sierpnia 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzania planów urządzania lasu /Dz.U. nr 67 poz. 338/ nie ma charakteru decyzji, o jakiej mowa w art. 78 powołanej ustawy.