Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 22 września 1995 r., sygn. akt SA/Wr 132/95

Tezy

Artykuł 27 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym /Dz.U. 1989 nr 17 poz. 99 ze zm./ mówiący o miejscowym planie szczegółowym, nie stanowi aby plan ten miał zawierać ostateczny podział na działki.

Plan taki ma określać przeznaczenie gruntu i wyznaczać linie rozgraniczające grunty o różnym przeznaczeniu.

Jeżeli miejscowy plan szczegółowy zawiera podział terenów przeznaczonych pod budownictwo jednorodzinne na działki budowlane, to nie jest to element planu, który bezwzględnie wiąże i wyklucza podział nieruchomości na wniosek jej właściciela na mniejsze części, jeśli po tym podziale przeznaczenie gruntu, określone w planie, nie zostanie zmienione.