Postanowienie NSA oz. we Wrocławiuz 10 września 1993 r., sygn. akt SA/Wr 1156/93

Tezy

Zdanie drugie art. 127 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /t.j. Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16/ stanowi odrębną od przepisów art. art. 154 do 162 Kpa podstawę do uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej organu pierwszej instancji przez wojewodę, o jakiej mowa w art. 163 Kpa.

Możliwość uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej wójta w przedmiocie uznania poborowego lub żołnierza za jedynego żywiciela, przez wojewodę z urzędu na podstawie art. 127 ust. 4 zdanie drugie cytowanej ustawy nie wyklucza dopuszczalności wykorzystania art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa i stwierdzenia przez wojewodę nieważności decyzji ostatecznej organu pierwszej instancji.