Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 5 grudnia 1991 r., sygn. akt SA/Wr 1096/91

Tezy

1. W sytuacji, gdy Wojewódzka Komisja Poborowa, uwzględniając żądanie skargi o uchylenie zaskarżonego do sądu administracyjnego orzeczenia Rejonowej Komisji Poborowej uchyliła to orzeczenie, jednakże w następstwie tego nie orzekła o skierowaniu poborowego do służby zastępczej bądź o uchyleniu również orzeczenia Rejonowej Komisji i przekazaniu tejże Komisji sprawy do ponownego rozpatrzenia - orzeczenie takie należy uznać za decyzję częściową, która wymaga następnie uzupełnienia, bądź przez rozstrzygnięcie o skierowaniu poborowego do służby zastępczej, bądź przez uchylenie także orzeczenia organu I instancji i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

2. Po uchyleniu swojego pierwszego orzeczenia Wojewódzka Komisja Poborowa nie może podjąć ponownie postępowania odwoławczego i organizuje niezbędny zakres postępowania wyjaśniającego do trybu dwuinstancyjnego.

Postępowanie takie, jeżeli nie doprowadziło ostatecznie do uwzględnienia żądań skarżącego w całości, nie mieściło się w zakresie samokontroli, przewidzianej w art. 200 par. 2 Kpa, a wydana w jego wyniku decyzja administracyjna, jako rażąco naruszająca przepis art. 200 par. 2 Kpa jest nieważna.