Uzasadnienie
Jest w rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną, że skarżąca Spółka zawarła ze swoim norweskim kontrahentem umowę (...), mocą której zobowiązała się uiszczać na rzecz tego kontrahenta określone należności nazwane w umowie "honorarium autorskim".
Istota sporu w tejże sprawie sprowadza się do ustalenia charakteru tych należności.
Treść zapisów umowy nie może pozostawiać wątpliwości co do tego, że nie mogąc w okresie jej trwania sprzedawać towarów konkurencyjnych handlowo w stosunku do produktów dostawcy norweskiego, skarżąca Spółka zobowiązana była w ramach tej umowy sprzedawać wyłącznie towary produkowane w Norwegii przez firmę "N", posługując się jednocześnie przy tej sprzedaży nazwą handlową i znakiem handlowym dostawcy oraz płacąc mu z tego tytułu, a więc niezależnie od ceny zakupu, dodatkową należność.
Ustalenie zatem przez organy celne, że na wartość celną towarów w postaci płyt gipsowych, sprowadzonych przez skarżącą z zagranicy w ramach tej umowy, składa się nie tylko ich wartość transakcyjna, ale również dodatkowa należność za prawo do ich odsprzedaży pod nazwą i znakiem handlowym dostawcy, uznać należy za w pełni uzasadnione i znajdujące oparcie w nowo ujawnionym materiale dowodowym, skoro - jak wynika to z treści omawianej umowy - zapłata tej należności była niewątpliwie jednym z warunków nabycia płyt gipsowych przez skarżącą.