Wyrok NSA oz. w Lubliniez 8 września 1994 r., sygn. akt SA/Lu 1805/93

Tezy

1. Stosownie do art, 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./, gminie przysługuje prawo stanowienia przepisów powszechnie obowiązujących na obszarze gminy na podstawie upoważnień ustawowych.

Przepisy gminne wydane bez upoważnienia ustawowego lub z przekroczeniem tego upoważnienia mogą jedynie stanowić akt wewnętrzny określający zadania i obowiązki jednostek organizacyjnych gminy, lecz pozbawione są mocy rozstrzygania o prawach i obowiązkach podmiotów tworzących wspólnotę samorządową.

2. Skoro przepis art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./ w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 17 kwietnia 1993 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 40 poz. 184/ upoważnił rady gminy jedynie do określania "zasad usytuowania na terenie gminy" miejsc sprzedaży napojów alkoholowych, to tym samym określenie przez Radę Gminy warunków jakim odpowiadać mają miejsca sprzedaży /powierzchnia handlowa sklepów bądź wyodrębnione stoiska/ może być respektowane jako wytyczne skierowane do Wójta Gminy, lecz nie może być traktowane jako podstawa legalności decyzji w postępowaniu odwoławczym lub sądowo-administracyjnym, gdyż pozbawione jest znaczenia prawnego.