Wyrok NSA oz. w Łodziz 16 marca 1995 r., sygn. akt SA/Ł 1707/94

Tezy

Przepis par. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1991 r. w sprawie określenia gruntów, które uważa się za niezbędne na cele obronności i bezpieczeństwa Państwa /Dz.U. nr 72 poz. 313 ze zm./ należy rozumieć jako wskazanie warunku wystarczającego do uznania gruntu za niezbędny na cele obronności i bezpieczeństwa Państwa.

Nie jest to natomiast warunek konieczny.

Wskazuje na to konstrukcja par. 1 tego rozporządzenia, w którym wymienione są podstawy do uznania gruntu za niezbędny na cele obronności i bezpieczeństwa.

Jeżeli zatem grunt jest wymieniony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako przeznaczony na jeden z celów określonych w par. 1 pkt 1-3 rozporządzenia, to uważa się go za niezbędny na cele obronności i bezpieczeństwa Państwa.

Brak odpowiedniego zapisu w planie przestrzennego zagospodarowania nie wyklucza możliwości uznania gruntu za przeznaczony na te cele.