Wyrok NSA oz. w Krakowiez 28 września 1983 r., sygn. akt SA/Kr 588/83

Teza

1. 1. Podstawą ustalenia miejsca i warunków realizacji inwestycji budowlanej jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
2. 2. Zarówno art. 20 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ jak i par. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego /Dz.U. nr 8 poz. 48 ze zm./ posługuje się łącznym określeniem "miejsca i warunków" realizacji inwestycji. Zatem decyzja winna określać zarówno miejsce jak i warunki realizacji inwestycji.

Nieokreślenie w treści decyzji warunków realizacji inwestycji stanowi naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jakkolwiek teren jest przeznaczony w planie zagospodarowania przestrzennego pod tego rodzaju budownictwo, to okoliczność ta nie przesądza jeszcze o możliwości lokalizacji inwestycji, gdyż nie można wykluczyć, że warunki jakie by ona musiała spełniać, nie pozwolą na jej usytuowanie w danym miejscu w wersji przedstawionej w e wniosku inwestora.