Wyrok NSA oz. w Krakowiez 12 grudnia 1994 r., sygn. akt SA/Kr 2305/94

Tezy

Brak jest podstaw do tego aby "samotny" oznaczał jedynie osobę stanu wolnego, nie pozostającą w związku małżeńskim. Pomimo istnienia związku małżeńskiego nie można wykluczyć aby w określonej sytuacji współmałżonek nie mógł być uznany za osobę samotną w rozumieniu art. 21 ust. 5a ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./ i aby w związku z tym - z mocy tej normy - mógł uzyskać zasiłek dla bezrobotnych. Taka sytuacja może mieć w szczególności miejsce w przypadku trwałego opuszczenia rodziny przez drugiego współmałżonka co może wynikać z pozostawania przez niego w faktycznym związku z inną kobietą, szczególnie jeżeli związek ten trwa już dłuższy czas.

Wymaga to wnikliwej i dokładnej oceny każdego indywidualnego przypadku, opartej na dokładnym ustaleniu wszystkich istotnych w tym zakresie okoliczności faktycznych. Miarodajnymi dla tej oceny mogą być takie fakty, jak znaczny upływ czasu od daty opuszczenia rodziny i brak z nią wszelkich kontaktów.