Wyrok NSA oz. w Krakowiez 5 lipca 1995 r., sygn. akt SA/Kr 1940/94

Tezy

1. Przewidziana przepisem art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 30 poz. 163 ze zm./ decyzja o umorzeniu postępowania o rozgraniczenie z powodu braku podstaw do ustalenia granicy na podstawie zebranych dowodów /art. 34 ust. 1 i art. 33 ust. 1 cyt. ustawy/ winna wskazywać i wyjaśniać przyczyny, z powodu których organ administracji uznał, że ustalenie przebiegu granicy nie może nastąpić na podstawie zebranych dowodów.

Wymogu tego nie spełnia ogólnikowe jedynie wykluczenie możliwości ustalenia przebiegu granicy, przy jednoczesnym uchyleniu się od oceny ujawnionych dowodów.

2. Granica ustalona decyzją administracyjną nie musi być aprobowana przez wszystkie strony a właściciel niezadowolony z tak wyznaczonej granicy ma możliwość skorzystania z odpowiednich środków prawnych /art. 33 ust. 3 cyt. ustawy/, zmierzających do obalenia takiej decyzji.