Uzasadnienie
Izba Skarbowa w K. decyzją z dnia 22.05.1995 r. powołując się na art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego w K. z dnia 30.01.1995 r. w części dotyczącej ustalenia Spółce z o.o. "L.W." w K. sankcji w wysokości przekraczającej 5.432,70 zł /53.427.000 zł przed denominacją/.
Decyzją Urzędu Skarbowego w K. określono Spółce "L.W." naliczony podatek od towarów i usług za miesiąc listopad 1993 r. w kwocie 982,80 zł orzekając o jego zwrocie na rachunek bankowy oraz ustalono sankcje w wysokości 10.685,40 zł.
Podatek od towarów i usług określono od wysłanych przez stronę skarżącą za pośrednictwem poczty poszczególnym adresatom torebki z jednym gatunkiem nasion. Organy podatkowe wysyłkę tę uznały jako reklamę. Strona skarżąca od wysyłek tych nasion nie obliczyła podatków od towarów i usług traktując je jako oferty.
Decyzję Izby Skarbowej w K. Spółka "L.W." zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie.
W skardze podniesiono, że brak było podstawy do obciążenia strony skarżącej podatkiem od towarów i usług od wysyłanych przez nią określonym adresatom za pośrednictwem Poczty po jednej torebce nasion, gdyż wysyłki te miały charakter ofert a nie reklam.
Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi prezentując stanowisko, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja zawiera wadę powodującą jej nieważność. Wydana ona bowiem została z rażącym naruszeniem art. 138 par. 1 i 2 Kpa.
Izba Skarbowa w K. ograniczyła swe orzeczenie tylko do uchylenia w części decyzji Urzędu Skarbowego w K. z dnia 30.01.1995 r.
Nie zajęła ona stanowiska co do tej części decyzji organu I instancji, którą uchyliła. Nie wypowiedziała się także do pozostałej części decyzji organu I instancji, która nie została przez nią uchylona.
Zgodnie z art. 138 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję, jeżeli natomiast uchyla decyzję I instancji lub jej część to jest zobowiązany do określenia swego stanowiska w sprawie, co powinno nastąpić przez orzeczenie co do istoty sprawy, umorzenia postępowania I instancji lub przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Decyzja organu odwoławczego ograniczająca się tylko do uchylenia i to w części decyzji organu I instancji jest nieważna /por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 1983 r. SA/Kr 706/83 - E. Smoktunowicz, orzecznictwo SN i NSA - Kodeks Postępowania Administracyjnego Warszawa 1994 - GAP 1987 nr 5 str. 202/.