Uzasadnienie
W art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako odrębne tytuły odliczeń od dochodów wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe podatnika wyróżnia się m.in. "budowę budynku mieszkalnego", "nadbudowę i rozbudowę budynku na cele mieszkalne", "przebudowę strychu, suszarni lub przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne", " wykończenie mieszkania w wybudowanym budynku" oraz "remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego".
Z powyższego zestawienia wynika, że przez "wybudowanie budynku" należy rozumieć budowę budynku, która została zakończona. Natomiast roboty, jakie sprzedawca lokalu mieszkalnego wykonał w rozpoznawanej sprawie dotyczyły istniejącego już budynku administracyjno-mieszkalnego, który stał się przez to budynkiem mieszkalno-administracyjnym. Nie można więc przyjąć, że sprzedawca wybudował budynek mieszkalny. Tym samym skarżący się nie nabyli prawa do odliczeń od dochodów wydatków na zakup lokalu mieszkalnego od tego sprzedawcy. W związku z tym wydanie decyzji określającej podatek w innej wysokości niż przez nich zeznanej stało się konieczne. Podstawę prawną do wydania takiej decyzji stanowił art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten nie nakłada przy tym na urząd skarbowy obowiązku wszczynania postępowania podatkowego przed zwrotem każdej nadpłaty podatku wynikającej z zeznania podatkowego. Nie czyni tego także art. 29 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ regulujący sposoby postępowania z nadpłatą podatkową.