Uzasadnienie
Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w sprawie wymiaru podatku od darowizny dla J. K. Umową darowizny z listopada 1991 r. otrzymał od matki 3/4 części udziału w gospodarstwie rolnym wraz z zabudowaniami oraz 1/4 w tymże gospodarstwie od siostry. Urząd Skarbowy, dokonując wymiaru podatku od darowizny, przyjął wartość budynku mieszkalnego według polisy PZU w 1991 r., a więc z chwili powstania obowiązku podatkowego.
Na decyzję Izby Skarbowej J. K. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jej uchylenia. Podnosi, że poniósł koszty na wykończenie domu mieszkalnego oraz, że zapłacił za matkę i siostrę podatek spadkowy. Obecnie obciążenie go podatkiem doprowadzi do upadku gospodarstwa rolnego.
Strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przepisem art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn zwolniono od podatku nabycie gospodarstwa rolnego lub jego części, z wyjątkiem jednakże budynków mieszkalnych. Przy nabyciu w drodze darowizny takiego budynku przyjmuje się, w przypadku osób zaliczonych do I grupy podatkowej, wartość odpowiadającą kwocie szacunku tego budynku dla celów obowiązkowego ubezpieczenia w chwili powstania obowiązku podatkowego - art. 8 ust. 6 pkt 4 i ust. 8 ww. ustawy. Obowiązek podatkowy w tym przypadku powstał z chwilą sporządzenia aktu notarialnego, tak więc słusznie organy podatkowe przyjęły wartość budynku według polisy ubezpieczeniowej PZU w 1991 r.
Nie mogły uznać żądania skarżącego dotyczącego zaliczenia podatku od spadku dokonanego na nabywców spadku /matkę i siostrę skarżącego/, gdyż nabycie w drodze spadku i nabycie późniejsze w drodze darowizny stanowią odrębne przedmioty opodatkowania.
Nie znajduje również uzasadnienia w aktach sprawy, domaganie się odliczenia wydatków poniesionych na modernizację domu mieszkalnego. Rachunki na te wydatki nie zostały bowiem wystawione na skarżącego, lecz na darczyńcę, tj. na matkę /rachunki z 1983 r./, zaś pochodzące z 1994 r., dotyczyły wydatków poniesionych po zawarciu umowy darowizny. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę oddalił.