Uzasadnienie
Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego zawartą w dowodzie odprawy celnej przywozowej pojazdu samochodowego, którą wymierzone zostały I.M. należności celne od sprowadzonego przez niego z zagranicy samochodu osobowego marki "Citroen CX".
Z uwagi na to, że skarżący twierdził, iż sprowadzony przez niego samochód korzysta ze zwolnienia od cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. nr 75 poz. 445 ze zm./ Prezes Głównego Urzędu Ceł stanął na stanowisku, że samochód ten ze zwolnienia od cła na tej podstawie nie korzysta, ponieważ skarżący zakupił go za granicą po powrocie do Polski na pobyt stały.
Decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł I.M. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie.
W skardze twierdził, że sprowadzony przez niego samochód, jako jego mienie przesiedlenia, korzysta ze zwolnienia od cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 Prawa celnego.
Z uwagi na to, że skarżący powracał do Polski z Australii, z przyczyn technicznych nie było możliwości przywiezienia samochodu posiadanego przez skarżącego z Australii do Polski. Jakkolwiek samochód ten nabył za granicą po powrocie do Polski, to zakupił go w miejsce samochodu posiadanego w Australii. W spisie mienia przesiedlenia wymienił samochód osobowy.
Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W sprawie jest rzeczą bezsporną, że I.M. nabył w dniu 29 lipca 1991 r. w Holandii samochód osobowy marki "Citroen CX". Samochód ten nabył on po powrocie na stałe do Polski z Australii. Skarżący powrócił na stałe do Polski z Australii w grudniu 1990 r. i wtedy też dokonana została odprawa celna jego mienia przesiedlenia.
W istniejącej sytuacji sprowadzenie tego samochodu do Polski nie mogło korzystać ze zwolnienia od cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 Prawa celnego, gdyż samochód ten nie służył skarżącemu w czasie zamieszkania za granicą do użytku osobistego.
Gdyby skarżący nabył ten samochód w miejsce posiadanego w Australii przed przyjazdem do Polski na stałe, to wówczas można by było uznać go za mienie przesiedlenia korzystające ze zwolnienia od cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 Prawa celnego.
Tymczasem samochód ten został nabyty przez skarżącego po upływie siedmiu miesięcy od dnia przyjazdu do Polski.
W przedmiotowej sprawie nie może też mieć zastosowania par. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 19 lipca 1991 r. w sprawie ustalenia norm ilościowych lub wartościowych towarów wolnych od cła i od pozwolenia na przewóz oraz wprowadzenie stawki celnej ryczałtowej /Dz.U. nr 69 poz. 302/, gdyż skarżący przed powrotem do Polski tego samochodu jako mienia służącego mu do osobistego użytku nie posiadał.
W tym stanie rzeczy Sąd opierając się na art. 207 par. 5 Kpa skargę oddalił.