Uzasadnienie
Interpretacja pojęcia "osoby" zastosowana przez Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w wydanej decyzji narusza prawo materialne. Nie można bowiem odrywać ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego od całego systemu prawnego a zwłaszcza od przepisów Kodeksu cywilnego.
Zarzuty podniesione przez skarżącego co do tej kwestii są uzasadnione, gdyż pierwotna regulacja kodeksu dotycząca początku zdolności prawnej /a zatem i początku osoby fizycznej/ została w istotnej mierze zmodyfikowana ustawą z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach przerywania ciąży /Dz.U. nr 17 poz. 78/.
Urząd przeoczył fakt, iż w momencie wydawania decyzji, zgodnie z regulacją przewidzianą w art. 8 par. 2 Kc zdolność prawną ma również dziecko poczęte /nasciturus/. Zdolność ta w zakresie stosunków niemajątkowych przysługuje mu bezwarunkowo, a w zakresie stosunków majątkowych - warunkowo.
Jest sprawą oczywistą natomiast, że zakres praw jakie mogą przypaść nasciturusowi w zakresie stosunków niemajątkowych jest ograniczony, gdyż "dziecko nie urodzone nie może bowiem mieć takich praw, które ze względu na swoje przeznaczenie służyć mogą jedynie człowiekowi już urodzonemu" /Z.Radwański Prawo cywilne - część ogólna. Warszawa 1994 str. 128/.
Tak więc przyznawanie dzieciom statusu osób represjonowanych nie było w tych przypadkach związane ani z ich walką o niepodległość, ani też z przynależnością do żadnych organizacji niepodległościowych, ale miało służyć wyrównywaniu krzywd, pewnemu zadośćuczynieniu za cierpienia doznane w obozach.
Brak podstaw zatem do odmiennego traktowania dzieci poczętych, lecz jeszcze nie narodzonych tylko z tego względu, że nie narodziły się w obozach /więzieniach/. Bowiem gdyby się tam narodziły byłyby traktowane niewątpliwie jako osoby represjonowane.