Wyrok NSA oz. w Katowicachz 15 września 1983 r., sygn. akt SA/Ka 344/83

Tezy

W myśl przepisu art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. nr 14 poz. 85/ zameldowanie w miejscu pobytu stałego /lub czasowego/ stanowi jedynie dla danej osoby dowód miejsca pobytu i nie daje żadnych uprawnień do lokalu, wynikających z decyzji o jego przydziale i nie rodzi prawa do takiego przydziału.

Ustawa o ewidencji ludności ani rozporządzenie wykonawcze do niej, nie przewidują żadnej sytuacji, która mogłaby być podstawą do odmowy zameldowania osoby zgłaszającej, gdy ta osoba w danym lokalu przebywa z zamiarem stałego /czasowego/ pobytu. W związku z powyższym nie mogą być podstawą do odmowy zarejestrowania zameldowania zarzuty, że przez zameldowanie nastąpi nadmierne zagęszczenie lokalu, jak i fakt, że osoba ubiegająca się o zameldowanie ma w najbliższym czasie otrzymać inne mieszkanie czy też, że został wniesiony do sądu przez właściciela lokalu pozew o eksmisję z niego najemców.