Z wykładni gramatycznej art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./ wynika, że z uprawnień kombatanckich przewidzianych tym przepisem korzystać mogą osoby, które jako dzieci "zostały odebrane rodzicom".
Taka redakcja tego przepisu oznacza w przypadku wynarodowienia bądź germanizacji - odebranie dzieci rodzicom w funkcjonującej normalnie rodzinie, w drodze przymusu a zatem wbrew ich woli, z powziętym z góry zamiarem zerwania z nimi na zawsze wszelkich więzów emocjonalnych wynikających z więzów krwi i poddania ich programom wychowania w duchu narodowości niemieckiej, ich germanizacji i zniszczenia w nich poczucia przynależności do narodu polskiego, a także zespolenie ich z autentyczną rodziną niemiecką poprzez adopcję.
Nie odpowiada takiemu rozumieniu tych pojęć sytuacja, w której "dziecko pozbawione zostało rodziców" poprzez uprzednie umieszczenie ich np. w obozie pracy bądź obozie koncentracyjnym a umieszczenie bezdomnego, małoletniego dziecka w innej obcej mu rodzinie niemieckiej, było rezultatem pozbawienia go rodziców oraz podyktowane potrzebą zapewnienia mu niezbędnej egzystencji w zamian za świadczoną przez niego pracę.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.