Wyrok NSA oz. w Katowicachz 2 grudnia 1987 r., sygn. akt SA/Ka 281/87

Teza

1. Słuszny interes obywateli, o którym mowa w art. 7 Kpa nie może być w odniesieniu do własności osobistej rozumiany w ten sposób, by praktyczne realizowanie zależeć miało od nieskrępowanej woli organu administracji państwowej podejmującego decyzję na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 22 poz. 99/. Poza wskazaną w tym przepisie prawa materialnego ustawową przesłanką "szczególnej sytuacji użytkownika wieczystego" istotne znaczenie dla określenia granic ochrony tego interesu ma ustrojowa zasada całkowitej ochrony własności osobistej obywateli, o której mowa w art. 18 Konstytucji PRL.

2. Niezależnie od "szczególnej sytuacji" użytkownika wieczystego, będącej przesłanką wyrażenia przez organ administracji zgody na zbycie nieruchomości nabytej od Państwa /art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz.U. nr 22 poz. 99 ze zm./, istotne znaczenie dla oceny słusznego interesu strony /art. 7 Kpa/ ma ustrojowa zasada całkowitej ochrony własności osobistej obywateli, o której mowa w art. 18 Konstytucji PRL.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję.