Wyrok NSA oz. w Katowicachz 23 maja 1985 r., sygn. akt SA/Ka 199/85

Tezy

Przepisy dekretu z dnia 6 maja 1953 r. - Prawo górnicze /t.j. Dz.U. 1978 nr 4 poz. 12/ i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 1963 r. w sprawie odszkodowań za uszkodzone wskutek robót górniczych zasiewy i uprawy, za nie dające się usunąć uszkodzenia gruntów rolnych i leśnych oraz w sprawie sposobu wypłaty odszkodowań pieniężnych za szkody górnicze /Dz.U. nr 1 poz. 1/ /wykonawczego/ w sprawie odszkodowań nie wykluczają możliwości przyznania odszkodowania za zniszczone w skutek robót górniczych drzewa i krzewy owocowe posadzone po powstaniu trwałej szkody górniczej w gruncie o ile ich posadzeniu nie sprzeciwiały się zasady prawidłowej gospodarki rolnej.

Przepis par. 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia po ustaleniu nie dającego się usunąć uszkodzenia gruntu wskutek robót górniczych wyłącza możliwość przyznania corocznego odszkodowania plonowego, zaś odpowiedzialność przedsiębiorstwa górniczego sprowadza się wówczas do wypłaty odszkodowań pieniężnych za dalszą degradację gruntu oraz zniszczone /całkowicie/ drzewa i krzewy owocowe nie zawierając w tym względzie postanowienia o wyłączeniu drzew i krzewów posadzonych już po trwałym /lub częściowym/ uszkodzeniu gruntu.