Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 7 czerwca 1985 r., sygn. akt SA/Gd 448/85

Tezy

Wpisanie do księgi podatkowej błędnie wyliczonej na specyfikacji kwoty nie może przesądzać o tym, że księga podatkowa prowadzona była nierzetelnie w rozumieniu art. 169 par. 1 Kpa, jeżeli postępowanie wykaże, iż popełnienie zwykłego błędu rachunkowego było prawdopodobne i stanowiło odosobniony przypadek.

Niezgodny z rzeczywistym stanem rzeczy zapis w księdze podatkowej może tylko świadczyć o nierzetelności księgi, gdy na podstawie dalszych przesłanek usprawiedliwione byłoby wyprowadzenie w drodze domniemania faktycznego wniosku, że podatnik świadomie i celowo stwierdza nieprawdę w księdze podatkowej.

Konieczne jest w takim przypadku przekonywające uzasadnienie stanowiska, iż nie można dać wiary tłumaczeniom podatnika, że chodzi o zwykłą pomyłkę rachunkową, która wystąpiła na dokumencie źródłowym i automatycznie przeniesiona została do księgi podatkowej.