Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 25 kwietnia 1984 r., sygn. akt SA/Gd 363/84

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Teza

Zrzeczenie się ograniczonego prawa rzeczowego jest jednostronną czynnością prawną i z punktu widzenia prawa materialnego nie wymaga ono żadnej szczególnej formy.

Oświadczenie o zniesieniu ograniczonego prawa rzeczowego, jeżeli ma mieć ono skutek w stosunku do wszystkich, musi jednak być bezwarunkowe.

Sentencja

  1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Oświadczenie Anny F. o zrzeczeniu się ograniczonego prawa rzeczowego w niniejszej sprawie jest złożone pod warunkiem. Brzmi ono bowiem dosłownie: "Ja Anna F., posiadająca w dożywocie budynki gospodarcze i mieszkalny oraz ziemię 0,50 ha zrzekam się tego pod warunkiem, że wyżej wymienione budynki i ziemię kupi Jan T., gdyż częściowo chciałabym u niego zamieszkiwać, ponieważ jestem bardzo związana ze wsią. Proszę o pozytywne załatwienie mojej prośby."

Warunek ten jako warunek zawieszający czyni oświadczenie woli Anny F. o warunkowym zrzeczeniu się prawa dożywotniego użytkowania budynków i wydzielonej części nieruchomości nieważnym z mocy art. 58 par. 1 Kc ponieważ przeznaczenie nieruchomości rolnej do sprzedaży pod warunkiem jest niedopuszczalne /art. 157 par. 1 Kc/.

Mając powyższe na uwadze, należało uznać, że wobec tego, że zrzeczenie się prawa użytkowania omawianych nieruchomości rolnych przez Annę F. nastąpiło pod warunkiem nie mogło być uznane za skuteczne, do wygaśnięcia omawianego ograniczonego prawa rzeczowego nie doprowadziło i dlatego omawiane nieruchomości jako obciążone prawem dożywotniego użytkowania nie mogły być przeznaczone do sprzedaży.

Przeznaczenie tych nieruchomości do sprzedaży i objęcie ich wykazem nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży stanowi naruszenie par. 1 ust. 4 zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 18 września 1982 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /M.P. nr 23 poz. 205/. co czyni zarówno decyzję Naczelnika Gminy jak i zaskarżoną decyzję nieważną, gdyż rażąco narusza prawo /art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa./.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.